Dag 10

•maart 18, 2012 • 2 reacties

Zijn wij nog zee, Lief?
En moeten wij nog zee zijn?
Hebt gij echt getijden nodig
of is golfslag al genoeg?

Houdt gij vast aan al uw driften,
aan uw ijsgekoelde onderstroom?
En vaart gij graag van kalm water
in een tropische cycloon?

Of kunnen wij ook meer zijn
en rotsvast langzaam dieper worden

Verdampen en weer vollopen
als uitgerokken  eb en vloed
Wel heen en weer
maar zonder hun vernielingsdrang?

Wilt gij een veilige haven zijn
of verkiest ge woelig water?
Verlangt gij naar de diepte
of is u dat te koud?

Kunnen wij drinken voor de beesten worden
Of zijt gij liever zout?

Dag 9

•september 3, 2011 • 1 reactie

Dag negen uit wat een dagboek zou kunnen zijn:

Mijn garantie is verlopen, Lief.
Vanaf vandaag ben ik niet meer in te wisselen omdat ik niet aan de verwachtingen voldeed of om één van mijn productiefouten.
Vanaf vandaag zal ik voor altijd van u zijn.
Misschien ben ik gewenst en bruikbaar, misschien slinger ik als verse rommel rond en desnoods word ik uw niet te recycleren restafval. Maar zelfs als ik vuil word, zal ik uw vuil zijn.
De rekening hebt ge voor niks bewaard.
Mijn garantie is verlopen, Lief.

Ballast

•augustus 29, 2011 • Geef een reactie

Gij zijt een ballasttank, mijn menselijke zwemblaas.
Soms houd ge mijn hoofd nog net boven water,
maar meestal doet ge niks meer dan mijn voeten op uw grond houden,
dan mijn zolen naar uw bodem zuigen.
Lang genoeg om mij minstens drie keer te verdrinken.
Ge laat pas los als het weer vloed is,
als ik er zeker niet voor de vierde keer zal geraken.

Gij zijt een ballasttank,
soms mijn verdwaalde reddingsboei,
Maar het liefst van al: mijn ondergang.

Ode aan Yoeri Gagarin

•augustus 17, 2011 • 1 reactie

Of ook: Sonnet der nieuwe mannen

Witte tanden, brede schouders, twaalf producten voor zijn haar
Vergeet de zaag, vergeet de hamer, de nieuwe man werkt met een schaar
Zijn huis is proper, zijn handen groot
Hij gaat bijna dagelijks naar de fitness want een nieuwe-mannenbast is bloot
De nieuwe man is altijd eerlijk, dus wat hij zegt is waar
Zijn hart en deur staan altijd open, de nieuwe man is instapklaar
Hij heeft schone nagels en bakt zelf brood
Als het even kan gaat hij na u dood

Maar de nieuwe man zal u niet redden, dat is hij met de tijd verleerd
Hij bouwt geen huisje voor uw kind’ren, misschien dat hij zich zo bezeerd
De nieuwe man heeft kwaliteiten, maar een talent bestaat niet meer
En met die bandgemaakte mannen verging wat vroeger heette ‘heer’
In alle luxe zal hij leven, want de nieuwe man heeft geld
Maar niet één als Yoeri Gagarin, de allerlaatste held

Eindelijk afgekeurd

•juli 9, 2011 • Geef een reactie

Er zit sleet op mijn hartslag
Ik zucht de rek uit al mijn longen en vreet sneller aan mezelf dan van eender welke maaltijd
Spijt vult de zakken op mijn rug, zodat ik al maar krommer lopen ga
Er zit sleet op mijn hartslag en zelfs mijn dromen worden wazig
Dit eindeloze talmen lijkt mijn grootste kwaliteit

Er zit sleet op mijn hartslag, ruis op mijn gedachten
Mijn knieën raken langzaamaan volledig doorgeroest
Maar er bestaat geen onderhoud  voor oude mensen
Dus keur mij af, en sleep mij naar een kerkhof toe

Al wat vlees is, rot

•juni 23, 2011 • 1 reactie

Ik wil botsen op uw leren boezem, zinken in uw schoot van spons
Die val zal ik wel overleven
Mijn harnas is gemaakt van dons
Dus laat mij op uw billen landen
Of een hoofdstuk zijn in uw verhaal
Op uw eiland wil ik aarden, uw schouders zijn gemaakt van staal
Dus gij kunt al mijn dromen dragen, trek maar al mijn liefde aan
Als een handdoek zal ik passen

Om dan
Aan uw droogte dood te gaan

Zijt gij maar een hotel, liefste

•juni 11, 2011 • Geef een reactie

Zijt gij maar een hotel, liefste
Laat mij in u slapen
En geef mij ’s ochtends een ontbijt

Ik ben minstens drie fruitsapsoorten waard
Al mijn tekortkomingen ten spijt

Zijt gij maar een hotel, liefste
Heet mij welkom aan uw balie
En zorg voor kingsize in uw bed

Zodat ik aan mijn deur kan hangen
Hier niet storen, d’er is belet