Wees op tijd

Leen mij uw handen en leer mij voelen
Want het is dat wat ik niet kan

Of toon mij waar ik lopen moet
In de schaduw van uw voeten
Toon mij hoe ik jou moet zijn

Vijl dan het eelt van mijn verbeelding
Krab de tranen van mijn borst
En pers het stof uit al mijn dromen
Ik wil vers zijn in mijn hoofd

Slijp de toppen van mijn vingers

Slijp het puntje van mijn tong
Scherp mijn zinnen
Tot ze prikken
En snij wat rot is uit mijn hart
Voor ik van binnenuit beschimmel
Voor ik zorgeloos verga

Advertenties

~ door Groove G. op oktober 1, 2009.

7 Reacties to “Wees op tijd”

  1. Het is erg droevig, het doet bijna pijn bij het lezen…

  2. Het is droevig, dat las u juist zo.
    Maar er zit ook hoop in, ergens, een bodem hoop. Zij heeft nog tijd…

  3. Ik vind het goed. Een beetje anders, net daarom vind ik het goed.

    En er is een verschil tussen jou en jouw, echt waar. Dat lijkt iedereen te vergeten.

  4. Maar hier was die ‘jouw’ toch juist… Als ‘van jou’ – jouw, toch?

  5. De enige plaats waar je “jouw” mag gebruiken is als bezittelijk voornaamwoord, er moet dan dus sowieso een zelfstandig naamwoord bij, altijd. Jouw trui, jouw huis, jouw moed (maar dan met d ;)).

    Als “jou” alleen staat (persoonlijke voornaamwoord) is het ontegensprekelijk zonder w, wat voor poëtische betekenis er ook mag achter zitten. (Ik geloof trouwens niet dat Groove: “toon mij hoe ik van jou moet zijn”, bedoelt, maar wel zoals het er staat: toon mij hoe ik jou moet zijn.) Maar dus, zelfs al bedoelde hij wel “van jou”, dan mag er nog steeds geen w aanplakken. Enkel als het gevolgd wordt door een zelfstandig naamwoord! En nu nooit meer vergeten!

    Vergeef mij mijn razen. Het doet verder niets af van de inhoud Groef, ’t is alleen jammer als er foutjes in sluipen.

  6. Het was oorspronkelijk bezittelijk bedoeld, en dat werd slechts duidelijk door de ‘w’ in jouw.
    Maar dat bezittelijke verdween met schrijven en herschrijven, worstelen bijna. Mijn excuses, ik verbeterde ondertussen.

    Ik ben met fouten, dat blijkt…
    Al kan ik het eigenlijk, jou en jouw, u en uw.
    Andermaal, mijn excuses.

  7. Ik vond ‘jouw’ mooier passen. Als in: ‘toon mij hoe ik de jouwe moet zijn’. Zo las ik het in ieder geval. En eigenlijk vind ik daarmee de betekenis van de zin ook mooier. Smaken verschillen.

    Mooi gedicht (werkwoord)!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: