Dromen mag: Stijn en de sterren

Deze mens is jaloers, hoewel ik het hem gun, die Stijn Meuris. Toch ben ik jaloers.

Het is een pracht van een voorstelling. [of een prachtige serie van voorstellingen, nu met 'Stijn en het heelal'.] Hij mag daar in die zaal spelen, rond en overal mensen. Tussen, of middenin die mensen mag hij zijn verhaal doen, vol vuur en vooral zonder twijfel.
Als de sterren een passie zijn, is het een zegen dat te delen. Deze mens kent helemaal niets van die sterren, nog van dat heelal van ons.

Maar deze mens gelooft als geen ander in andere zaken, met vuur ook.
In evolutie bijvoorbeeld, of sterker nog, in de mens als deel daarvan, in een gebrek aan hogere krachten.
Of in de nood aan geschiedenis bij de actualiteit, en aan actualiteit bij de mensen.

Graag ooit, met of zonder camera’s. Daar gaat het ook niet om.

Net nog herkende men mij op straat, dat is bevreemdend. Een schrijvend pseudoniem laat mij toe mijn pantser neer te leggen. Omdat ik zomaar kan en mag liegen, kan ik heel eerlijk lijken, of zelfs zijn.
Al is het natuurlijk ook een compliment, waarvoor dank.

~ door Groove G. op april 29, 2009.