Het gevaar van liefde

Iedere nacht slaapwandelde hij tot bij haar in bed. Zij wachtte, iedere nacht. Dan maakte ze plaats vrij, plaats en een arm om zijn slaap te beschermen.
Soms werd hij wat later wakker, en gaf hij haar een zachte zoen. Voorzichtig, want zo was hij als ze sliep.
Of als hij dacht dat ze sliep, want dat dacht hij.

Zij sliep nooit met hem in bed. Eerst probeerde ze nog, maar ondertussen had ze er zich bij neergelegd.
Dus nu temde ze zijn dromen met één vinger in zijn haren, of ze liet hem wild, om de twijfel op z’n lippen te zien.
Ze hield van hem als hij twijfelde.

En dat deed hij soms, twijfelen.
‘Misschien hield hij toch van haar.’ of  ‘Misschien was zij stiekem van hem gaan houden.’
Zij spraken nooit over de liefde. Hij werd er ongelukkig van, of rusteloos, en dan kon hij niet slapen.
Zelfs al kon hij bijzonder goed tellen, liefde zou altijd onberekenbaar blijven, en dus gevaarlijk. Zelfs al sliepen ze samen, zelfs al deelden zij één leven. Zolang het niet om liefde ging was alles veilig.

En best goed zo…

~ door Groove G. op april 9, 2009.