Koffie verkeerd
“Als zij dacht dat de wereld zou gaan barsten, zaaiden wij gras om de aarde vast te houden. Soms treurden wij om niet gevallen sterren. Soms kon zij wensen sparen, voor later, in de zon.
Soms moesten wij verloren regen vangen, want ook een wolk kon zich vergissen. Of nachten wakker blijven. Dan was het donker niet alleen.
Als zij te veel gedronken had, huilde ze tot het weer genoeg was, of ze boetseerde bootjes brood. In een groot bed zocht ze mijn hand om niet te verdwalen. In een klein bed puzzelden wij, om plaats te sparen.
Als ze ’s middags op m’n rug zat, kwam ze ’s avonds op m’n buik mijn evenwicht bewaren. Ze was niet jarig, want drie zoenen kon nooit eerlijk zijn. En toen de lichten moe waren, brandden wij kaarsen.Ik blaas nog steeds als ik een windmolen passeer.“
[Maar wie vergeet mijn zorgen nu de koffie weer verkeerd mag?]
ik wou dat ik het geschreven had
mooi zegt te weinig
maar dat is het op z’n minst, mooi
(en ik vond drie foutjes, aan jou om die eruit te halen
)
Waarvan ik er reeds twee kon vinden (slechts typfouten, dat valt mee), maar het derde lijkt spoorloos. Vast iets grammaticaal dus.
Bij deze schrijf ik een prijs uit voor wie mij op de derde fout kan wijzen…
Verder ervaar ik het als een enorm compliment dat Soet het graag geschreven had. Naar alle waarschijnlijkheid lees ik het dan zelf ook graag.
brandden wij kaarsen (yep ben een juf Nederlands, erg he…)
prachtig geschreven!!
Lees je graag -x-
Merci voor de plek in je links top-3 … i’m honoured!
Een top-3 lijkt mij niet aan de orde, maar u hebt uw plaats verdiend in mijn tip-3.
En dat is graag gedaan…