Willem M. Roggeman

Ook ik ben ooit geboren en zo eens per jaar wordt ik daar nog steeds mee gefeliciteerd en worden er allerhande geschenken aangedragen.
Zo ook ergens tussen nu en lang geleden kreeg ik om mijn geboren zijn een boek, en wel dit boek:

Blue Notebook – Willem M. Roggeman

Een gevaarlijk geschenk, wat zij misschien niet wisten is dat slechts een beperkte poëziefractie mij echt kan bekoren. [ Ik ben jong, en ik heb vooralsnog te weinig gelezen en gedacht voor meer dan mijn beperktheid]
Maar zij hadden geluk, of gewoon goed kozen, het kan.

Zijn naam zegt mij nog steeds weinig, maar de titel en de kaft zijn meteen een goed begin.
Jazzgedichten, een dikke 20, getiteld naar enkele van de grote jazz-nummers. Iets minder dan de helft kende ik er van, en het geeft die nummers dat beetje extra, nog veel meer dan andersom.
De gedichten staan op zich, los van de muziek, soms met diens schrijver verbonden.

Er staan enkele parels in, en zoals dat hoort, ook enkele die mij lichten doen doven.
U krijgt van mij “Misterioso”. Heerlijk nummer van de hand van Thelonious Monk, prachtig werk van Roggeman.

Misterioso

Eigenzinnig, onvoorspelbaar
en bijgevolg raadselachtig.

Zo speelt Thelonious Monk
piano, eenzaam onder zijn hoed.
Hij klauwt gretig in akkoorden
en bedreigt elkeen met dissonanten.

Monk monkelt.
Hij kent het ivoren alfabet
dat de dodende stilte schuwt.

Dit moet zijn tweede gedaante zijn.
Een portret in ijzer en hout omvat
een leven vol vreemde improvisaties,
zoals toen met Nellie in de schemering.

En de dichter? Zijn schaduw kucht.
Hij komt maar niet uit zijn woorden

Uit: Blue Notebook
© Demian, 2006.

Als ik u iets mag aanraden… ( demian )

-

U merkt misschien, ik schrijf wat weinig. Maar geen paniek, straks zijn het examens, schrijven dat ik dan zal doen, u zal het voelen, als het van te leren is ben ik bijzonder creatief…
En trouwens, ik werk aan iets, ik broed. Het zou voor een keer iets lang kunnen zijn, het zou kunnen, maar ik weet het zelf nog niet helemaal. Ik heb besloten iets te schrijven. Mijn handen barsten van ideeën, en ik heb een hoofd vol woorden. (hier en daar wat op papier)

Ik heb besloten te schrijven, dat doe ik normaal niet, maar deze keer met plezier.

~ door Groove G. op mei 19, 2008.