Alsof wij van de winter waren
Alsof wij van de winter waren
van sneeuw en ijs
van koude dagen
van laagjes vrieskou
vastgevroren bij elkaar.
Alsof wij in de lente zouden smelten
en los van elkaar
weg zouden lopen
Wij liepen elk onze eigen weg
elkander tegemoet
Omdat wij alle dagen waren
en alle dagen zouden zijn
Ook weer zo mooi. Je moet je gedichten uitgeven. Ik koop je bundel onmiddellijk!
*tegemoet? (of was de verschrijving zo bedoeld?)
(anders wel een goed gedicht – al zou ik vastgevroren boven vastgevrozen verkiezen)
@ max: Het was een gebrek aan taalskill, gecorrigeerd, waarvoor dank trouwens.
Vastgevrozen, want de z klinkt samen met de s van vrieskou.
@ Tantieris: cho, bundels zelfs. Ikzelf graag, ooit, als ik zelf vind dat er daar volwaardig werk genoeg voor is, en de meneer die mijn bundel zou maken dat ook zo denkt.
Geduld, minstens geduld zal nodig zijn…
Ook ik geniet van goedkeuring, ook daarvoor dank.
niet zo bescheiden, die twee slotregels zijn pure klasse!
Ik vind het ook heel mooi.
Ik zou zelf ook vastgevroren verkiezen, maar ‘k snap je reden ook wel. Nog een suggestie’tje: vastgevrozen aan elkaar? Bij elkaar klinkt zo vreemd.
Dat ik zelf begin te twijfelen of de z en de s wel klinkt, dat gevroren zo gek nog niet is.
Maar, het is niet aan elkaar, het is weldegelijk bij. Alsof wij verplicht bij elkaar zijn, bij, daar ben ik zeker van.
Inderdaad opnieuw een fijntje. En de ‘r’ is echt wel beter dan de ‘z’ ! Tot morgen, waarschijnlijk…
uw eerste strofe is zeer goed!